הברווזון המכוער فرخ البط القبيح

הצגה עפ"י סיפורו הידוע מאת האנס כריסטיאן אנדרסון שנכתב בשנת 1843.

הצגה המבקשת להציף את סוגיית קבלת האחר. הרצון להשתייך לחברה ולהיות מוערך ואהוב.
ברווזון אפור, גדול, מגושם שונה כל כך מאחיו שרק על פי מראהו החיצוני - מנודה.
בכל דרך מנסה הברווזון למצוא לעצמו משפחה, שתעטוף ותהווה עבורו עוגן.
מסע התבגרות קשה ומלא אתגרים.
סתיו, אביב, קיץ, חורף וחוזר חלילה - הברווזון מתמודד עם בדידות וקשיים.
עד אשר בבוקר אביבי יפה, מתגלה ברבור יפה תואר, זקוף, לבן וגאה.
האם זכרונות העבר יתוו את דרכו של מי שפעם התחיל את חייו כברווזון המכוער?
הצגה מעוררת למחשבה, נוגעת ללב ובעלת מסר חשוב.

צילום: בילאל טוקאן

عن قصة كريستيان أندرسن
في قصة الكاتب الشهير هانس كريستيان أندرسن، يولد فرخ البطة الأخير مختلفًا تمامًا
عن إخوته الصغار الصفر واللطيفين، ويحاول عبثًا أن يكون له أصدقاء.
إنه رمادي، كبير، خشن، ومختلف، ولا يجد مكانه بين سكان الحظيرة سوى أمه البطة
التي لا يهمها مظهر ابنها. أما البط والدجاج والإوز، فيرفضونه ويشعرون تجاهه بالكراهية،
حتى الإوزة الحكيمة العجوز لا تتقبله، لكن فرخ البطة لا يستسلم.
بعد أن يهرب ويختبئ، يبدأ بالبحث عن جذوره في مكان آخر،
لأن من المهم جدًا ألا نيأس، وأن نؤمن بأن بعد كل شتاء يأتي الربيع.
وفي النهاية يتحول فرخ البطة الرمادي إلى بجعة جميلة وسعيدة ذات عنق طويل.
ومع ذلك، لا ينسى أبدًا ما مرّ به، ولا كيف كان شعوره عندما كان "فرخ بطة قبيح".